Marieke Bosmans volgt een opleiding aan de hogeschool. Zij kreeg de opdracht iets te ontwikkelen, waardoor kinderen, die alleen thuis zijn, meer contact kunnen hebben met dieren. Dus eigenlijk een onderzoek over de invloed van dieren op de gemoedstoestand van mensen.

Zij vroeg mij een vragenlijst in te vullen.

Ik mocht die vragenlijst doorsturen naar mijn ‘poezenvrienden’, zodat zij ook die vragenlijst konden invullen en opsturen.  Ook mocht ik hem op de site zetten. Haar Emailadres is: mariekebosmans@hotmail.com

Ik schreef:

 ‘Beste Marieke,

Natuurlijk wil ik de vragen beantwoorden. Wat een interessant onderwerp!

Mijn tweede poezenboek ‘Spinnende Bengeltjes’ komt over een tweetal weken uit. Daarin staat een heel hoofdstuk over de helende krachten van dieren. En ook hoe ze mij gered hebben van de Anorexia. Ik ben er heel zeker van dat dieren ons vaak gestuurd worden om ons bij te staan bij onze taken in de wereld. Om ons te troosten en te helpen als er nare dingen gebeuren. Maar ook zijn zij voor ons een voorbeeld hoe je moet leven. Hoe je voor je kindjes moet zorgen en hoe je onvoorwaardelijke liefde kunt geven. Dat laatste is in de mensenwereld niet zo vaak aanwezig.

Ik ga de vragen beantwoorden:

Vraag: Denkt u dat kinderen waarvan beide ouders werken, of kinderen in eenoudergezinnen eenzaam zijn? Zo ja, waarom?

Antw: Ja, natuurlijk zijn die eenzaam. Een kind hoort zijn mama of papa thuis te vinden als hij uit school komt en hij boordevol indrukken zit. Ik verwonder me zo over de mensen, wat dat betreft. Welk moederdier laat zijn kinderen alleen? Ja, even om eten te vangen. Maar niet een hele dag. Natuurlijk worden kindjes wel opgevangen, maar je maakt mij niet wijs dat een moeder - en ja de opvoeding komt toch meestal op moeders schouders terecht, nog steeds! – in staat is om rustig naar haar kindjes te luisteren, als ze de hele dag gewerkt heeft en dan nog moet thuiswerken. Een moederleeuw die gejaagd heeft, heeft wel die rust bij haar kindjes te blijven, na haar jacht.

Hoe een zaligheid is het dan als dat kind een geliefde hond of poes of zelfs een konijn of cavia heeft, die hem begroet en die naar hem luistert.

Vraag: Denkt u dat dieren kunnen helpen tegen eenzaamheid bij mensen?

Antw. Het is toch bekend dat ouderen veel langer gezond en mobiel blijven als er een dier is dat hen nodig heeft. De LSOH in Holland zet zich in voor het toelaten van dieren in bejaardentehuizen. Veel ouderen mogen hun dieren nu meenemen en echt, het verschil is frappant. Ze hebben minder medicijnen nodig, eten beter en vereenzamen niet. Vooral dat laatste is een probleem. De kinderen werken, de ouders worden opgeborgen in een tehuis en eens per maand bezocht. Hoeveel steun hebben ze dan niet van hun poes of hondje of kanarie?

Vraag: Denkt u dat de genezende werking van dieren voor kinderen net zo goed werkt als voor volwassenen, of zullen daar verschillen in zijn?

Antw: Beter denk ik, omdat kinderen er meer open voor staan en zich niet ‘schamen’ voor hun liefde voor hun dier. Ouderen willen dat vaak nog verbergen omdat het ‘soft’ of ‘stom’ zou zijn.  Maar voor beiden zijn dieren helend en zo heerlijk. Not all angels have wings!!! Dieren zijn vaak engeltjes incognito!! En dit meen ik.

Vraag: Waar moet je mee opletten bij het contact tussen dieren (en katten in het speciaal) en kinderen?

Antw:  Dat de ouders de kinderen heel goed leren, de dieren te respecteren. Als het slaapt, laat je het gerust. Een  hond pak je zijn eten niet af. Bovendien moet je met een hond oppassen dat hij niet ‘boven’ het kind gaat staan. Hij moet zich ondergeschikt voelen aan het kind, anders komen er soms problemen. Bij poezen is dat gelukkig niet nodig. Het zijn broertjes of zusjes. Maar nooit, nooit mag het dier als een speelgoedbeestje behandeld worden. Daar moet je erg goed voor opletten als ouder. Respect voor je medeschepselen is het allerbelangrijkste wat je je kinderen moet leren.

Vraag: Zouden er voor dieren nadelen zitten aan het contact met kinderen?   Merken dieren dat kinderen problemen hebben?

Antw: Zie mijn antw. hierboven. Nee, dieren en kinderen kunnen een supersterke band aangaan, die voor beiden heel belangrijk en helend is. Maar hij moet wel begeleid worden door de ouders. Ik sliep met twee jaar al bij de honden op de grond en ik mocht alleen de tuin in als Gem, onze labrador en mijn grote vriendin meeging. Wij hadden een sloot en mijn ouders wisten dat zij me eruit zou halen als ik erin viel.  Ik heb een hele oude 14mm film, waarop ik leer schaatsen. Iedere keer als ik val komt Gem voor me staan, zodat ik me aan haar kan optrekken. Vertederend. Dieren merken het direct als het kind verdrietig of gespannen is, als mensen verdrietig of ziek zijn. En dan komen ze troosten. Mijn poezen komen dan bij me zitten, leiden me af en komen op schoot liggen. Zo heerlijk.

Vraag: Waarom is het contact met dieren zo belangrijk voor u?

Mijn dieren zijn mijn alles. Mijn poezen- en hondenkindjes, de kipjes, zelfs de vogels in de tuin. Ik kan me niet voorstellen dat je geen dieren om je heen hebt. Dan leef je niet, volgens mij. En ik zou ook niet meer leven. Ik heb 30 jaar anorexia gehad. Als ik in die tijd niet mijn dieren gehad had, dan had ik het nooit gered. Toen ik het zo loodzware gevecht met Satano, de anoduivel aanging, waren daar mijn twee hondjes en Pudje, mijn eerst poes, die me dag en nacht steunden. Die me zeiden: ‘Mama, als jij maar zorgt dat je blijft leven! Wie moet er anders voor ons zorgen? Jij bent zo bang aan te komen? Maar waarom? Wij houden toch van je? Ook al ben je groen, geel of vierkant, rond of rechthoekig!! Dacht je echt dat wij je dan niet meer zouden willen zien? Hoe kun je dat denken!!! Wij houden onvoorwaardelijk van je! Kom, ga mee eten. Kijk hoe wij genieten van het eten. Kijk hoe wij onszelf ‘toestaan’ heerlijk op te krullen op de bank. Kom aan, we gaan dat samen doen. Wij zullen je weer leren genieten. Kijk maar naar ons, neem een voorbeeld aan ons!!!’

Echt waar, zo ongeveer ging het toen ik van 43 kilo bij 1.78 naar 58 kilo ging. Geloof me maar, het is heel moeilijk maar nu ben ik geheeld. Vooral dank zij de onvoorwaardelijke steun van mijn dieren. En ik ben niet de enige. Lees er maar over in ‘Spinnende Bengeltjes’!

Vraag: Waarom is het contact met dieren zo belangrijk voor mensen in het algemeen?

Antw. Mensen kunnen zichzelf zijn. Voor de volle 100 %. In grote boze wereld spelen mensen heel vaak toneel. Ze zijn bang wat ‘men’ zal zeggen. Ze durven niet uit te komen voor hun mening uit angst ‘er niet meer bij te horen’. Waarbij? Ik weet het niet, maar ik weet dat het vaak zo gaat. Geen enkel dier keurt je af omdat je anders bent. Geen enkel dier zal je gaan pesten. En dat komt steeds meer voor in deze ‘beschaafde’ wereld. Wat er ook gebeurt, als je dieren hebt en je komt thuis, dan ben je veilig. Je kunt jezelf zijn. Een huis zonder dieren is een stuk beton en geen thuis.

Vraag: Vinden dieren het zelf ook leuk om mensen te helpen?

Antw. Natuurlijk vinden dieren het heerlijk mensen te helpen. Mits ze gerespecteerd worden en de hulp wordt  gewaardeerd en aanvaard. Dieren nemen vaak de ziektes en stress van hun mensen over. Dat is een reëel gevaar. Als ze dan merken dat hun liefde niet genoeg is om hun mensen beter te maken,  kunnen ze zelf ziek worden. Alleen al voor je dieren moet je dus proberen niet te gespannen te zijn en gezond te leven.

Vraag: Wat kunnen dieren doen voor mensen?

Antw: Hen overleven op aarde, leven makenJ

Alle vorige antwoorden vertellen daarover. Dieren kunnen innerlijke vrede aan mensen geven, zelfwaardering en ook leren dieren je jezelf te aanvaarden zoals je bent. Ze troosten je als je verdrietig bent. Ze stralen helende krachten uit, als je moe koud en ziek bent. Kortom, ze zijn je beschermengeltjes. Daarbij helpt het daadwerkelijk als Donsje, mijn poezenkindje, op mijn schouders komt liggen als ik weer eens nekpijn door de osteoporose heb. En zij weet precies wanneer dat is.

Vraag: Wat wilt u hier zelf nog over kwijt?

Ik denk dat deze vraag wel beantwoord is. Ik heb er mooie boeken over trouwens:

Ik hoop dat je  hier wat aan hebt. In mijn boeken ‘Wonderen op Pootjes’ en de uitkomende ‘Spinnende Bengeltjes’ staat ook veel over dit onderwerp.

Heel veel hartelijke ‘spinnende’ groetjes van ons 7tjes, Pudje, Donsje, Mickje, Catje, Daimke, Chummeke en Marg

Tot zover de enquete. Leuk! Als iemand deze vragen ook wil beantwoorden en doormailen naar Marieke, dan zal ze daar blij mee zijn.

Veel lieve spinnende groetjes en liefs van us 7thes

Pudje, Donsje, Mickje, Catje, Daimke, Chummeke en Marg