MARGUERITE VLIELANDER

is Pudje, Mickje, Lukje, Donsje,

Daimke Catje en Chummeke

                      eeuwig dankbaar

`DANKZIJ MIJN POEZEN

BEN IK GENEZEN

VAN ANOREXIA'

HART ONDER DE RIEM

Met haar publicaties wil Marguerite Vlielander de slachtoffers van anorexia een hart onder de riem ste­ken. Maar er is meer. 'Door de jaren heen heb ik een hechte band gekregen met mijn poezen. Het zijn mijn kinderen en ik begrijp ze als geen ander. Ik geloof dat we zielsverwanten zijn met eenzelfde aura. En door daarover te schrijven hoop ik iets te doen aan het dierenleed in de wereld. Via mijn boek­jes zal de lezer zijn poezen beter leren begrijpen en er meer en oprechter van gaan houden, aldus Marguerite. Het doorbladeren heeft ons alvast een beetje wijzer gemaakt. Sommige lekkerbekpoezen zijn dol op chocola, maar dat werkt als een gif. Je kunt er dus maar beter niet aan toegeven. Nepeta, ook wel kattenkruid genoemd, mag lustig verorberd worden, net als tijm en rozen. Maar opgelet dat je poes niet spelenderwijs aan een aspirientje geraakt, of het loopt faliekant af. En pas ook op met het laten knabbelen aan kamerplanten. 'Wist je dat elastiekjes levensgevaarlijk kunnen zijn? Katten vinden het leuk speelgoed en slikken ze ook wel eens in. Die dingen verharden in de maag en zijn dan vlijmscherp. Of ze vergroeien met de darmen.'

SNEL BERGAF

Marguerite was achttien toen de vreselijke ziekte anorexia nervosa haar trof. Door te weinig te eten en te drinken begon zij binnen de kortste keren zorgwekkend af te slanken. Het ging razendsnel bergafwaarts. Als ik daarop terugblik, besef ik dat een samenloop van omstandig­heden de oorzaak moet zijn geweest', aldus de auteur van het zopas verschenen 'Spinnende bengeltjes'. 'Mensen lieten me verstaan dat ik te dik was, mijn ouders konden mijn vriend maar niet aanvaarden en ik kon de studies voor dierenarts niet doen omdat mijn papa getroffen werd door een hartaanval. Kortom, ik voelde mij niet lekker in mijn vel.' Inmiddels heeft Marguerite dus haar magerzucht overwonnen dankzij de kracht die ze putte uit de poezen om haar heen.

REDDENDE KATER

Over haar poezen raakt onze gastvrouw maar niet uitgepraat. Begrijpelijk, als je nagaat dat deze dieren haar leven hebben gered. Pudje en Daimke zijn niet direct de beste vrienden, maar dankzij een homeopathische kuur is de relatie al veel verbeterd. Mickje heeft voor haar adoptie veel ellende gekend en daardoor is ze ontzettend angstig. Een Bachbloesemtherapie brengt hopelijk soelaas. Donsje overlaadt het baasje met kusjes tijdens het interview en geeft ook een dansje ten beste. Catje zat ooit twee dagen in een hoge boom, bibberend te wachten tot iemand haar kwam verlossen. Chummeke, een Britse korthaar, is laatst bijgekomen maar weet zich al goed aanvaard. `Bij de villa hoort een grote ren, zodat de poezen onge­stoord binnen en buiten kunnen. Mijn huisdieren voelen zijn hier helemaal thuis. Lukje had daarentegen nood aan vrijheid en hem liet ik loslopen. Op een dag is hij zelfs voorgoed vertrokken. Hij leeft nog, dat voel ik gewoon. Hier zat zijn taak erop. De kater heeft mij weer levend gemaakt en zal zich nu beslist elders even nuttig maken.'